İnanın, dün akşam maçı kazandığımıza sevinemedim. Nasıl olur da bir futbolcu, hem de Fenerbahçe'de oynayan bir futbolcu, 4'e 2 yakaladığı pozisyonda arkadaşları ile organizasyon yapmadan kaleye şut çeker? Hatta bunu maç içerisinde iki kere tekrarlar... Özellikle Beşiktaş on kişi kaldıktan sonra bizimkilerin maçı rölantiye almalarını anlayabilirim ama yakalanan pozisyonların tamamen laubali bir oyun sonrası gole çevrilmemesini anlayamam. Hiç dün akşamki kadar sinirlendiğimi hatırlamıyorum. Bu pozisyonları halı sahada kendi aramızda oynarken dahi yakalasak, eminim ki herkes birbirine yardımcı olmak için elinden geleni yapardı. Hem olası bir ikili averaj durumu için elimizdeki fırsatı geri teptik, hem de Beşiktaş'lıların "11'e 11 oynasaydık kazanırdık" gibi söylemlerine maruz kaldık. Başta da söylediğim gibi kazandığımıza sevinemedim, eve geldiğimde başım çatlıyordu...
30 Kasım 2008 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder