Herkes milli maç arasından ötürü takımı o kadar özlemişti ki, yaşanan kötü sonuçlara rağmen stat yine dopdoluydu. Ama kimse maçtan ümitli değildi. Ben dahil... Hele kadrolara bakıldığında Alex, Lugano ve Emre'nin olmayışı herkesi endişelendiriyordu. Orta alanda Selçuk'un yanında Josico'nun açıklanması herkesde soğuk duş etkisi yaratmıştı. İlk yarı bittiğinde herkes çok sıkılmıştı. Bi de son anda Edu da sakatlanınca ikinci yarıdan kimsenin ümidi kalmadı. Deivid de geçen seneki formundan oldukça uzaktı yine bu maçta... İşte tüm bu şartlarda hayal kırıklığına uğramamak için devre arasında kendimi kötü bir sonuca hazırlamıştım. Emreciksin'in, Uğur'un yerine oyuna girmesi, Aragones'in bu maçtaki şansıydı belki de... Bu maç ile ilgili başka bir hatıra da tribün arkadaşım Doğan'ın, Roberto Carlos'un ortasından hemen sonra daha Deivid topa dokunmadan gol diye bağırmasıydı. Şansı tutan başka bir kişi de Batuhan'dı belki de. Topa kafa vurmak isterken diziyle vurmuş olması onun şansını gösteriyordu. Sonuçta bu maçta şansı yaver giden taraf kazandı. Anafikir: 3.'lüğe çıkmış olmamız kimseyi kandırmasın, işimiz şansa kalmış durumda.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder